logboek

Face to face

Face to face

Op weg naar Madeira besluiten we eerst op Porto Santos te vallen, een klein eilandje ten Noord Oosten van Madeira zelf. Waar ooit een Nederlands schip verging in een loeiende Noordwesterstorm. Maar wij hebben een rustige 650 mijl. Noordoostenwind de eerste dagen tussen 10 en 20 knopen, en met halve wind schieten we lekker op. Maar dan krimpt de wind tot West, en de laatste dag varen we hoog aan de wind op een bijna vlakke zee. En dan doemen de rotsen van Porto Santos indrukwekkend op, in de mist. Geen wonder dat je hier vergaat in een Noordwesterstorm. In de luwte om de hoek bereiden we onze aankomst voor, om toch daarna nog een buitje over te krijgen. We leggen aan in de baai met volle valwinden vanuit de bergen, en kijken pas goed om ons heen als we liggen. En kijken in de spiegel. Tegenover ons aan de steiger, ligt een kopie van onszelf. Een X442, ook blauw. Er liggen nog 2 andere schepen in de haven, en iedereen kijkt ons met open mond aan. En wij hen. We maken kennis met de Franse enthousiaste eigenaar, die net aan de andere zeilers had uitgelegd hoe exclusief en bijzonder zijn Xyacht is. We kijken bij hem aan boord, en hij bij ons, en wisselen ervaringen uit. Er zijn maar weinig schepen gebouwd van dit type in Denemarken, en we vinden het allemaal heel extraordinair in het Frans. Helemaal als we zijn bouwnummer horen, 90. En hij dat van ons, 89. Twee Deense zussen verenigd op een onbewoond eiland. Het moet niet gekker worden.