logboek

Geknipt en geschoren

Geknipt en geschoren

Na drie maanden rondzwerven zien we er uit als hippies, ongeschoren en met lang haar. Willem besluit als eerste de lokale kapper in te duiken. Een wat oudere worstelaar met een dikke buik, een zingende Benfica fan en een jonge gast die je in het donker niet tegen wil komen (of juist wel), staan er klaar voor. Althans, nadat eerst de rest van Mindelo aan de beurt is geweest. Bijna direct aan het strand in de baai, in een oud vervallen pandje, staan deze jongens te knippen. De TV aan de muur met een voetbal wedstrijd, en tegelijkertijd mooie (en harde) Morna (de lokale muziek van de Kaap Verden) vanaf de radio. Ook binnen oogt de zaak vervallen, maar door de posters van het Benfica team en de spelers wordt dat aardig verbloemd. De hele familie wordt hier geknipt, althans, alleen de mannen. De jongeren door de jonge gast, Willem door de worstelaar met dikke buik, en ik door de zingende Benfica fan, die trouwens echt mooi zingt. En de hele zaak zingt regelmatig mee. Er wordt niet gevraagd hoe je geknipt wil (dat maken zij wel uit), maar wel of je ook geschoren wil worden. Tot teleurstelling van de worstelaar houdt Willem zijn halve baard, en wordt vervolgens perfect geknipt. Bijna net zo goed als Patrick in Amsterdam (nu in New York) het deed. Met de tondeuse wordt ieder haartje gekortwiekt, tot ze allemaal even lang zijn. De zingende Benfica fan wacht niet op antwoord, maar begint mij vrolijk alvast in te schuimen, ook goed. Geschoren worden tijdens een wedstrijd van zijn favoriete team, vereist concentratie, want bij ieder bijna doelpunt komt het scheermes op plekken waar je het liever niet wil hebben… Gelukkig wint Benfica, en kom ik er zonder kleerscheuren vanaf, en lekker kort. Wie geschoren wordt moet stilzitten, zeker op de Kaap Verden, en wij zijn geknipt voor de oversteek naar Brazilië…