logboek

Het regent

Het regent

Als we Tonga binnenlopen regent het pijpenstelen. Wat een verschil met het zonnige Palmerston. En ook van de Tongaanse officials krijgen we de volle laag. Het ministerie van gezondheid, immigratie, customs, en de minister van ”bioharzardous”. Vier keer vullen we formulieren in, met dezelfde gegevens. En ja graag, kopje koffie, of liever cola – en mogen we er nog een koekje bij? Natuurlijk.
Flink wat ”Top” (Tongaanse dollar) en cola armer, mogen we aan land. En het regent nog steeds. Zeilpakken weer aan, en paraplu mee in de dingy.
Tonga doet ons denken aan Sint Lucia, 20 jaar geleden. Weinig winkels, niet heel veel te koop. Rommelig, golfplaten huisjes, varkens in de tuin. Tonga is altijd autonoom gebleven, en nauwelijks beïnvloed door de Engelsen of de Nieuw Zeelanders. Het koninkrijk heeft zich weinig ontwikkeld. En de Polynesische cultuur is weinig veranderd.

We schuilen tegen de regen in zeilers hangout ”Bella Vista” met uitzicht over de baai. ”Wat hebben die meiden in de bediening grote handen, en wat zijn ze stevig gebouwd”, fluistert Willem. We raken met ze aan de praat, en het blijkt een Tongaanse traditie dat de jongste zonen, worden opgevoed als meisje. Dus die jongens kleden zich als vrouw, en gaan vaak in de horeca of in winkels werken. Sommige zijn homo, andere niet. Als we vragen hoe het zit, ervaren we onze Westerse hokjes mentaliteit. Deze ”meiden” zijn niet in een hokje te plaatsen. Jongste zonen, en happy. ‘s Avonds nodigen ze ons uit in hun lokale kroeg, daar treden ze op. Een vrolijke sfeer, lokale Tongaanse jongens en meisjes, onze ”meiden” en wat zeilers die erheen durfden. En we zien een (travestie) optreden waar ze in Amsterdam nog wat van kunnen leren…

De regen beu, varen we naar Fiji. En weer de volle laag. Regen, officials en formulieren.
”Bula bula” klinkt het in de straten. Geen meiden maar ”big mama’s” verwelkomen ons met een big smile. Het is druk en de winkels zijn vol. De helft van de inwoners in Savusavu is Indiër. De Engelsen brachten vele arbeiders uit India naar Fiji. En die zijn er nog steeds. Dus heerlijke curry’s, chutney, en alles te koop, een lekkere sfeer.
We zien de grote schade die cycloon Winston een half jaar geleden heeft veroorzaakt in Fiji, als we duiken rond Nemena. Van sommige eilanden is bijna niets meer over, en het koraal zwaar beschadigd. Triest. En het blijft maar regenen. We borrelen bij onze boot-buren, in de kajuit. Ze hebben de verwarming zelfs aan.

Los van de regen, hebben we het geluk van af en toe een vlaagje internet aan boord. Dus als het buiten plenst, zitten wij lekker droog en doen wat mailtjes, kijken naar het nieuws en de beurs. En lezen dat augustus en september in Nederland weer extreem warme maanden waren, hittegolven bijna. En dit weekend ook weer. Dan vragen we ons wel eens af waarom we hier, aan de andere kant van de wereld, in de regen zitten…
Ook lezen we dat het in het Franse Nieuw Caladonie wel altijd mooi weer is, zonnig en droog. Wow, daar willen we heen! Bovendien hebben we wel weer zin een een baguette, en is alle uit BoraBora meegenomen fois gras inmiddels op.

Anker op dus, met de wind en de golven mee. Tignanello is going 850 mijl – to the ”Ouest”.

Het was niet allemaal afzien hoor, voor nieuwe pics klik hier